Onder het masker de narcistische wond als overlevingsstrategie
Wanneer een kind zich moet aanpassen om ‘goed genoeg’ te zijn…
…ontstaat een identiteit gebouwd op prestaties, afstand en beeldvorming.
Vanaf ongeveer 14 maanden begint bij een kind het sociale zenuwstelsel zich te ontwikkelen. Het leert: ik ben een individu. Er ontstaat een prille vorm van ego. Maar dit jonge ego is kwetsbaar en heeft iets essentieels nodig: bevestiging én gezonde grenzen, zonder schaamte of schuld.
Als die bedding ontbreekt, als grenzen gepaard gaan met afwijzing, kritiek of emotionele onveiligheid leert het kind iets anders: “Ik ben niet goed zoals ik ben.”
Op latere leeftijd kan dit uitmonden in narcistische trekken.
Niet vanuit arrogantie. Maar vanuit een diepe compensatie van minderwaardigheid.
De volwassene creëert een beeld van zichzelf dat wél voldoet.
Een façade.
En om die in stand te houden, ontstaat er energetische afstand:
“Kom niet te dichtbij, want dan val ik door de mand.”
Wie dat beeld dreigt te raken, met liefde, waarheid of nabijheid, kan rekenen op scherpe terugkaatsing. De ander wordt gezien als bedreiging voor de zorgvuldig opgebouwde identiteit.
Primaire verlies:
De vrijheid om zichzelf te zijn, vrij van schuld en schaamte.
Secundaire winst:
Scherpzinnigheid, doortastendheid, controle en succes in de buitenwereld.
Maar de vraag blijft: Wie ben je onder het beeld?
En: Mag jij bestaan, zonder masker, zonder verdienste, zonder afstand?
Wil je hier dieper op in duiken?
Tijdens onze 3-daagse opleiding Trauma Release & Breathwork leer je werken met adem, lichaamsbewustzijn en onderdrukte patronen.
In de 6-daagse Trauma Release Coach® opleiding ga je nog dieper: met integratie, trauma dynamiek, begeleiderschap en systemisch lichaamswerk.
Beide opleidingen zijn een uitnodiging tot thuiskomen bij jezelf en het begeleiden van anderen op hun pad.
Meer info via www.inner-journey.nl of mail naar info@inner-journey.nl
Liefs Sandra Lagerweij
Foto: ArtByDemilo
