Freeze, verstarren, verdoven, afsluiten
Veel mensen leven jarenlang met pijn zonder ooit te begrijpen waar die werkelijk vandaan komt.
Ze bezoeken artsen, fysiotherapeuten en specialisten. Er worden onderzoeken gedaan. Soms wordt er iets gevonden. Soms niet. Maar de pijn blijft.
Wat steeds meer onderzoekers en lichaamsgerichte therapeuten ontdekken, is dat niet alle pijn ontstaat door schade aan het lichaam. Soms ontstaat pijn doordat het zenuwstelsel jarenlang gevangen blijft in een staat van overleving.
Wanneer we gevaar ervaren, maakt het lichaam zich klaar om te vechten of te vluchten. Maar wat gebeurt er als dat niet mogelijk is?
Dan schakelt het systeem over op een derde overlevingsreactie:
Freeze.
Verstarren. Verdoven. Afsluiten.
Het lichaam overleeft, maar de energie die bedoeld was om te vechten of te vluchten krijgt nooit de kans om volledig te ontladen.
Daardoor kan het zenuwstelsel alert blijven, ook wanneer het gevaar al lang voorbij is.
Vanuit traumaperspectief kan dit zich uiten als langdurige spanning in spieren, fascia, ademhaling en het autonome zenuwstelsel.
Wat ooit bescherming was, wordt uiteindelijk belasting.
Veel chronische klachten blijken opvallend vaak samen te hangen met langdurige stress en ontregeling van het zenuwstelsel, zoals:
• Fibromyalgie
• Chronische vermoeidheid
• Migraine en spanningshoofdpijn
• Nek-, rug- en schouderklachten
• Darmklachten
• Angst- en paniekklachten
• Burn-out
• Slaapproblemen
• Tinnitus
• Onverklaarbare spierpijnen
Dat betekent niet dat trauma de enige oorzaak is. Het lichaam is complex en factoren zoals genetica, hormonen, leefstijl en medische aandoeningen spelen eveneens een rol.
Maar steeds meer onderzoek laat zien dat langdurige stress invloed heeft op ontstekingen, hormonen, immuunfunctie, pijnwaarneming en herstelvermogen.
Trauma is daarom niet alleen psychologisch.
Het is ook neurologisch. Biologisch. Hormonaal. Lichamelijk.
Veel mensen ervaren pas echte verandering wanneer ze niet alleen praten over hun verleden, maar ook leren luisteren naar wat hun lichaam al die jaren heeft vastgehouden.
Wanneer de adem weer vrij mag stromen.
Wanneer spanning mag ontladen.
Wanneer het zenuwstelsel opnieuw leert dat het veilig is.
Liefs Sandra Lagerweij
Boek:De oerpijn van Trauma
Foto: ArtByDemilo
