PIJN IS NIET ALTIJD HETZELFDE ALS SCHADE

Bij acute pijn is de verbinding vaak duidelijk: je verstuikt een enkel, brandt je hand of beschadigt een spier en het lichaam waarschuwt je. Bij aanhoudende pijn wordt die relatie complexer.

Hersenen, zenuwstelsel, aandacht, verwachtingen, eerdere ervaringen, slaap en vermoeidheid werken voortdurend samen in de manier waarop pijn wordt ervaren. Een zenuwstelsel kan gevoeliger worden en steeds sneller bescherming organiseren, ook wanneer een oorspronkelijke blessure grotendeels is hersteld.

In het boek gebruiken we het beeld van een rookmelder die niet liegt, maar waarvan de alarmdrempel te gevoelig is geworden.

De vraag verandert dan van wat is er beschadigd? naar waarom denkt mijn systeem dat deze plek nog steeds zoveel bescherming nodig heeft?

PSYCHOSOMATISCH BETEKENT NIET DAT HET TUSSEN JE OREN ZIT

Lichaam en psyche zijn geen twee losse werelden. Pijn kan slaap verstoren en slechte slaap kan de gevoeligheid voor pijn vergroten. Angst beïnvloedt spieren en ademhaling, relaties beïnvloeden stress en langdurige spanning kan ervoor zorgen dat een lichaam nauwelijks echte rustmomenten kent.

Tegelijkertijd is niet iedere klacht trauma of stress. Ook voedingstekorten, hormonen, ontstekingsprocessen, slaapstoornissen, medicatie, ziekte of lichamelijke beschadiging kunnen een belangrijke rol spelen.

Dit e-book kiest daarom niet tussen lichamelijk óf emotioneel, maar kijkt naar het geheel. Welke biologische, psychologische en sociale factoren spelen mee, en welke daarvan houden een klacht vandaag mogelijk in stand of maken haar zwaarder?