WAT ALS RUST NIET HETZELFDE VOELT ALS VEILIGHEID?
Misschien weet je dat je mag stoppen, maar blijft je lichaam zich schrapzetten.
Je neemt vrij, maar je hoofd blijft bezig. Je gaat op de bank zitten, maar kunt niet werkelijk zakken. Je probeert rustig te ademen, terwijl je borst gespannen blijft. Zodra er even niets van je wordt gevraagd, voel je pas hoeveel vermoeidheid, onrust of verdriet er onder het doorgaan verborgen ligt.
Voor sommige mensen is rust niet vanzelfsprekend.
Wanneer je lange tijd verantwoordelijk bent geweest, veel hebt moeten dragen, jezelf hebt aangepast of voortdurend rekening hebt gehouden met anderen, kan waakzaamheid vertrouwd worden. Niet omdat je daarvoor hebt gekozen, maar omdat alert blijven ooit hielp om overeind te blijven.
Je lichaam kan daardoor al reageren voordat je begrijpt wat er gebeurt.
Een bericht verschijnt op je telefoon en je hartslag verandert. Iemand stelt een gewone vraag en je voelt irritatie of spanning. Je wilt nee zeggen, maar hoort jezelf alweer ja zeggen. Je bent moe, maar blijft doorgaan omdat stoppen onrustiger voelt dan bewegen.
Dat kan verwarrend zijn.
Je kunt rationeel weten dat er niets hoeft en toch het gevoel hebben dat je achterloopt. Je kunt begrijpen dat een situatie voorbij is en merken dat je lichaam nog steeds op gevaar wacht. Je kunt naar ontspanning verlangen en haar tegelijkertijd moeilijk toelaten.
Daarom gaat dit boek niet alleen over rust nemen.
Het gaat over de vraag wat jouw lichaam nodig heeft om rust ook werkelijk te kunnen ervaren.
Over de onzichtbare arbeid van voortdurend opletten. Over gedachten die blijven zoeken. Over vechten, vluchten, bevriezen, aanpassen en verdoven. Over spanning die merkbaar wordt in je adem, slaap, kaken, buik, rug, heupen of bekken.
Maar ook over grenzen. Over steun. Over keuze. Over leren herkennen wanneer iets genoeg is.
Dit e-book helpt je om met meer begrip te kijken naar het deel van jou dat blijft waken.
Niet met de vraag:
Hoe krijg ik deze spanning zo snel mogelijk weg?
Maar met een andere vraag:
Waar probeert mijn lichaam mij nog tegen te beschermen?
