Skip to main content

Voel je dat jouw systeem verlangt naar rust, veiligheid en ontlading?

Soms ruik je iets… en nog voordat je begrijpt waarom, verandert er iets in je lichaam. Een parfum. De geur van alcohol. Sigarettenrook. Een ziekenhuis. Het huis waarin je opgroeide. Ineens voel je spanning, verdriet, onrust of juist een vreemd gevoel van verlangen. Je adem verandert. Je buik trekt samen. En vaak weet je niet eens direct waar het vandaan komt.

Omdat emoties niet alleen worden opgeslagen als herinneringen in je hoofd, maar als lichamelijke ervaringen in je zenuwstelsel. En geur is één van de krachtigste ingangen naar dat systeem. Een geur hoeft niets uit te leggen. Het lichaam herkent het onmiddellijk.

Soms brengt een geur je terug naar veiligheid. Naar iemand bij wie je kon ontspannen. Naar een moment waarop je je gedragen voelde. Maar soms opent het iets anders. Een oude spanning. Een gevoel van alertheid. Een sfeer die je als kind al voelde, zonder woorden te hebben voor wat er werkelijk gebeurde.

Dat is het bijzondere aan trauma. Het leeft niet alleen in herinneringen, maar in associaties. In geluiden. In lichaamssensaties. In spanning. En soms in iets kleins als een geur die ineens alles opent wat zo lang verborgen leek.

Je hoofd kan weten dat het voorbij is, terwijl je lichaam reageert alsof het nu gebeurt.

En precies daarom is lichaamsgericht werk zo belangrijk. Want sommige delen van het systeem spreken geen taal. Ze spreken via spanning, ademhaling, sensatie en lichamelijke reacties.

Bij Inner Journey werken we daarom met BRTT® en TRB®. Niet alleen met het verhaal, maar met wat het lichaam nog vasthoudt. Via adem, beweging en regulatie krijgt het zenuwstelsel de ruimte om spanning los te laten die ooit nodig was om te overleven.

Niet geforceerd. Niet vanuit controle. Maar vanuit veiligheid.

Want een lichaam dat zich eindelijk veilig voelt, hoeft niet meer zo hard vast te houden.

Misschien is dat waarom een geur je soms ineens stil maakt. Omdat het lichaam zich iets herinnert wat je hoofd allang vergeten dacht te zijn.

Liefs Sandra Lagerweij

Boek: De oerpijn van Trauma
Foto: ArtByDemilo